Capodanno

Ik ben er klaar voor. Ik heb zojuist mijn fiets drie verdiepingen omhoog gesjouwd en kan nu met een gerust hart voor de eerste keer hier Oud en Nieuw gaan vieren. Op dringend advies van ervaringsdeskundigen op het gebied van capodanno a Firenze, heb ik mijn fiets buiten vernielingsgevaar gebracht. Het is hier namelijk een…

De kakelclub

Na een lang weekend Parijs is rust aan je kop het enige dat je wilt in het vliegtuig terug naar huis. Nou, als de bestemming Italië is, forget it. Er zat een groepje van vier nogal aanwezige dames uit Pisa precies achter ons. Zij hadden zich strategisch verdeeld over de zes stoelen zodat de dame aan…

L’arte della cucina

De nicht van mijn vriend heeft een huis gekocht en wij zijn uitgenodigd om te komen eten.  We komen binnen en haar vriend heeft een koksvest aan met zijn naam er op, ik schiet in de lach. Dit is vast een grap; vrouwen koken hier toch meestal? Niets blijkt minder waar. ‘Je kon er wel…

A domani

Mijn internet werkt niet goed en dat is vrij irritant als je recentelijk hebt besloten een blog te gaan schrijven. Ik sta op het punt om mijn pc uit het raam te gooien, als ik toch maar besluit naar de winkel van mijn internetprovider te gaan, die zich gelukkig praktisch onder mijn raam bevindt. Ik…

L’ultimo saluto

De 100-jarige oma van een vriendin van ons is overleden. Mijn vriend stelt voor om haar even op te gaan zoeken en sterkte te wensen. Dit lijkt mij vanzelfsprekend, ondanks dat ik vers uit het vliegtuig kom rollen na een kort tripje naar Nederland. ‘Hier woont ze’, zegt hij. We stappen uit en lopen vervolgens…

Een dikke middelvinger vol. 2

In een eerder stuk vertelde ik al over mijn avontuur in de wondere wereld van het Italiaanse zorgstelsel. Hier nog even een korte samenvatting: ik liep twee maanden geleden door een val bij een semi-fietsongeluk een dikke middelvinger op en ben toen naar de eerste hulp geweest (conclusie: niet gebroken), vervolgens voor controle naar mijn…