Un italiano in Olanda

Het heeft gesneeuwd als mijn vriend aankomt om mij op te zoeken tijdens de kerstvakantie. Hij stapt naar buiten en weet direct dat hij de verkeerde schoenen heeft aangetrokken. Het vriest – en dat zijn Italianen niet gewend. In de winter zakt het kwik er gemiddeld tot ongeveer nul graden. Veel verder gaat het meestal…

Florence is fantasties

Ik zat eind augustus op het vliegveld te wachten op onze vlucht naar Sardinië. We zouden tien dagen even helemaal niks gaan doen. Dat werd het ook – zelfs een beetje te veel van het goede. Maar met dat verhaal heb ik jullie al eens verveeld. Ik zag al wachtend op de Facebook pagina van…

Kontenkussers, middenmoters en nietsnutten

Op de Italiaanse werkvloer zijn er gemiddeld genomen drie typen werknemer te onderscheiden: kontenkussers, middenmoters en nietsnutten. De eerste categorie steekt zijn nek uit, komt met nieuwe ideeën en probeert zo (volgens de andere twee categorieën) de leidinggevenden om zijn of haar vinger te winden. De tweede categorie houdt zich een beetje op de vlakte…

Water bij de wijn

‘Mag ik ook een beetje wijn?’ vraagt Roberto als we bij mijn schoonouders aan het verjaardagsdiner van mijn vriend zitten. ‘Natuurlijk’ zegt de vader van mijn toekomstige kinderen en geeft de fles door aan zijn neefje van tien. Mijn vork, met daaraan een overheerlijk stukje bistecca, blijft ergens tussen mijn bord en mijn mond stil…

Terug naar Nederland

Bij mijn vriend op het werk wordt binnenkort 25% van het personeel weggestuurd. Wie dat precies zullen zijn weet niemand. Gezellige boel daar nu dus, zoals je je wel voor kunt stellen. Het komt trouwens niet helemaal als een verrassing aangezien hij een tijdje terug al wat uren in heeft moeten leveren. Die uren worden…

Onverzekerd genieten

Ik woon al ruim vier jaar in Florence en ik heb nog steeds geen verzekeringen afgesloten. Ik weet het; shame on me. Het is er eigenlijk nooit van gekomen. Het eerste jaar zat ik hier toch tijdelijk en was ik nog in Nederland verzekerd. Dan komt het moment dat je je uitschrijft uit je thuisland…

Wax on, wax off

Ik geef af en toe nog wat privélesjes Engels en ik doe daar vaak een hoop inspiratie op voor deze columns. Zo ook laatst tijdens een les met mijn Napolitaanse studente waarin ze vertelde over haar aankomende vakantie. ‘Ik ben er nog helemaal niet klaar voor; ik moet me nog laten depilare (harsen)!’ Ik reageer…

Niemandsland

Dat gevoel dat je eigenlijk nergens helemaal bij hoort. Alsof je op de grens woont tussen het ene en het andere land. In een grensgebied dat nergens deel van uitmaakt en van niemand is. Niemandsland. Verdwaald, thuis en tegelijkertijd vervuld van heimwee, voor het een of het ander. En je nergens echt helemaal bij voelen…