Onverzekerd genieten

Ik woon al ruim vier jaar in Florence en ik heb nog steeds geen verzekeringen afgesloten. Ik weet het; shame on me. Het is er eigenlijk nooit van gekomen. Het eerste jaar zat ik hier toch tijdelijk en was ik nog in Nederland verzekerd. Dan komt het moment dat je je uitschrijft uit je thuisland en je moet wennen aan je nieuwe status als emigrant. Dan volgt er totale luiheid en wil je vooral genieten van je leven in je nieuwe land. En dan, vier jaar later, lijkt het je toch best wel een goed idee om je te gaan verzekeren. Dit gaat natuurlijk moeilijker dan gedacht.

Tessera-sanitaria

Ik heb het hier over gebruikelijke verzekeringen: aansprakelijkheid, reizen en ziektekosten. De laatste is niet per se nodig omdat, als je als inwoner van de Europese Unie een contract hebt, je recht hebt op een tessera sanitaria, een zorgpas. Hiermee kun je naar de dokter, medicijnen halen en heb je recht op ziekenhuisbehandelingen tegen een laag bedrag, afhangende van de hoogte van je inkomsten. Oftewel, de zorg is hier min of meer gratis. Weer een zorg minder.

Toen ik een aantal maanden geleden in Nederland achter het stuur zat in mijn moeders auto, kwam het ineens in me op dat ik niet verzekerd was. Mijn moeder vond dat niet zo leuk en de volgende keren heb ik dan ook maar even niet in mijn moeders auto gereden. Groot gelijk natuurlijk. In Nederland zou je nooit onverzekerd op pad gaan. Nu is het in Italië helemaal niet vanzelfsprekend om verzekerd te zijn. Ik kwam hier achter toen ik een beetje rond ging vragen en tips wilde inwinnen in mijn omgeving. ‘Verzekering? Weet ik veel. Ik ben niet verzekerd. Alleen voor mijn auto.’

generali

Ik noem verder geen namen

Ik heb dus al een hele tijd op mijn to-do lijstje staan dat ik een verzekering moet gaan afsluiten, maar dat blijkt dus minder gewoon en ook iets ingewikkelder te zijn dan in Nederland. Via internet even een polisje downloaden, vergelijken, voorkeuren aanpassen en klaar: je bent verzekerd. Nee, hier moet je eerst een half uur zoeken op de internetsite van de grootste verzekeraar van Italië om te begrijpen hoe je überhaupt de verzekering af kunt sluiten en wat het kost. Nu heb ik begrepen dat je per se een afspraak moet maken om over je verzekeringsbehoefte te komen praten. Ze kunnen je zo makkelijk een compleet, peperduur, pakket aansmeren. Ik wil helemaal niet praten, ik wil het gewoon een verzekering afsluiten.

Ik heb uiteindelijk toch maar een formulier ingevuld en mijn gegevens achter gelaten. In Nederland had er al iemand aan de lijn gehangen vóór dat ik op ‘versturen’ had geklikt. Na ruim een maand tijd heeft hier niemand mij nog gebeld. Mam, ik heb het echt geprobeerd…

Foto: Flickr - Alan Cleaver

Foto: Flickr – Alan Cleaver

Hoe dan ook, het is bijzonder om te merken hoe lang ik er over heb gedaan om me daadwerkelijk te gaan informeren over de verzekeringen. In Nederland ging ik niet eens de deur uit voordat ik verzekerd was en had ik dus gewoon alles geregeld. Dat was ook normaal. Iedereen deed dat zo. Hier denkt niemand er aan en kunnen alleen de rijke mensen zich echte verzekeringen permitteren. Dan maar het risico lopen, lijkt de gedachte.

Ik moet mezelf toch maar even een schop onder mijn Italiaanse kont gaan geven en de boel gaan uitzoeken. Want ja, in Nederland kun je het niet maken om onverzekerd door het leven te gaan. Je kunt daar ook alleen pas genieten van de dingen, als je je voor alle gevaren hebt ingedekt. Hier is dat anders. Hier genieten ze gewoon en daarmee basta. Wat er in de toekomst gebeurt, zien ze dan wel weer. Een mooie en ontzettend onveilige gedachte.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s