Contact

Allora, come va? Tutto bene?’ ‘Sì, sì, tutto bene. Te, tutto a posto?’ Dit gesprek voert mijn vriend minstens één keer per dag met minstens één van zijn vrienden. ‘Alles goed? Ja, alles goed. Met jou?’ Korte vragen, korte antwoorden, maar wel even contact. En daar gaat het om. Even polsen hoe het gaat, wat iemand aan het doen is of waar iemand zich mee bezig houdt. Een gesprek kan zo maar een halve minuut duren en eindigen met ‘ci sentiamo dopo’- ‘we spreken elkaar later’. Dat dat gesprek van later er negen van de tien keer niet van komt doet er niet toe. Het gaat om het gebaar.

Foto: Flickr | Dave Collier

Foto: Flickr | Dave Collier

Met een telefoontje laat je weten dat je aan iemand denkt. Of je het dan ook daadwerkelijk ergens over hebt is een tweede. Toen ik hier amper een jaar woonde had ik een aantal Italiaanse vrienden gemaakt die mij af en toe opbelden. Het gebruikelijke uitwisselen van een beleefd ‘hoe-is-het-goed-met- jou’ werd gevolgd door een stilte. Ik gaf mijn amico de ruimte om tot zijn punt te komen. Het bleef echter lang stil aangezien hij helemaal geen punt had. Er was geen ‘waar ik eigenlijk voor belde’ of ‘ik vroeg me af of’. De eerder genoemde, in mijn ogen, slechts beleefde uitwisseling was blijkbaar het hele doel van het gesprek. Al stuntelend zocht ik vervolgens naar woorden om die stilte zo goed mogelijk op te vullen.

Soms vraag ik me af of ik mijn vriendinnen ook wat vaker even zou moeten bellen. Gewoon om even te laten weten dat ik aan ze denk. Aangezien ik voornamelijk Nederlandse vriendinnen heb hier, weerhoud ik me van dit soort Italiaans gedrag. Het zou namelijk alleen maar pijnlijke stiltes opleveren. Ik stuur liever een berichtje en bel pas als ik echt weet dat we een gespreksonderwerp hebben dat nodig besproken moet worden. Verder blijft het van mijn kant wijselijk stil.

Foto: Flickr | Sean MacEntee

Foto: Flickr | Sean MacEntee

Mijn vriend hangt daarentegen vaak aan de telefoon. Niet omdat ‘ie zo van bellen houdt. Hij vindt lang bellen zelfs een hele opgave. Maar gewoon om even een vriend terug te bellen die ‘m eerder een ‘squillo’ had gegeven. Een belletje. Het gesprekje van een halve minuut breidt zich wel eens uit naar één hele minuut of zelfs twee, als er een flauwe grap aan te pas komt, of als er iets afgesproken moet worden. Echt de tijd nemen om te vragen hoe het nou écht gaat hoort hier trouwens niet bij. Maar een moment van contact is er wel. En daar gaat het om.

Toen wij nog niet samenwoonden belden we elkaar ook vaak. Soms wel twee, drie keer per dag. Eerst om te vragen hoe het ging, later om iets te vertellen dat er was gebeurd en ’s avonds misschien om elkaar nog even welterusten te wensen. Gesprekjes van niet meer dan vijf minuten, maar wel even verbinding. Aandacht. Contact. Eerst vond ik dit wat overdreven en dacht ik terug aan mijn relaties in Nederland waar elkaar één keer per dag of soms zelfs één keer in de twee dagen bellen gebruikelijk was. Je sprak dan even alles praktisch door en deelde wat er eerder die dag was gebeurd.

Eigenlijk vind ik nu die korte gesprekjes op het moment zelf veel leuker omdat je even bij elkaar bent als het ware. Even meemaakt wat de ander meemaakt. Even contact hebt. En daar gaat het, zowel in een vriendschap als in een liefdesrelatie, uiteindelijk om. Om contact.

4 gedachtes over “Contact

  1. Hoi Fie,

    helemaal juist dat het persoonlijk contact het beste is voor alle mensen. Realiseer je maar dat ik je daarom zo vaak wat stuur of bel. Heel leuk om je verhaal weer te lezen, ik heb het Sjoerdtsje ook laten lezen. In de verkoop, waarin je nu zit, is persoonlijk kontakt ook de meest effectieve methode, hoewel de meest tijdrovende, maar slecht weinigen realiseren zich dit. Overigens zit er ook nog een meervoudsvervoeging niet helemaal goed, ik kan het niet laten. Hier is het fijn, we hebben twee dagen rondgereden en nu weer aan de cappuccino.

    Liefs van Paps

    Date: Sun, 13 Jul 2014 21:15:07 +0000 To: henkkruijsdijk@hotmail.com

  2. Helemaal mee eens! Waarom zou je iets kopen van iemand die je niet kent? Ik snap dat wel! Veel plezier daar nog en geniet van de cappuccino. Ook al is die hier veel lekkerder natuurlijk ;). Ciao, xx Fie

  3. Helemaal mee eens Sophie, inderdaad even een kaartje, berichtje, app´je of belletje doet een mens altijd goed!
    Hoe staat het eigenlijk met het app gedrag van de Italianen? Of bellen ze maar liever in verband met het persoonlijk contact! Ciao, ciao! e….tutto bene? :)!!!!

    • Klopt en jij bent daar de koningin in! Attenter dan Jeannette bestaat volgens mij niet! Ja, ze appen ook wel veel, ook groepsapps zijn ze erg fanatiek in! Tutto bene, grazie! Te? 😉 Ciao, ciao xx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s