De (schijn)heilige communie

De kerk en ik gaan niet zo goed samen. Ik ben niet gedoopt, niet gelovig opgevoed en dus in gelovige ogen een ontzettende heiden. Dit hoeft in principe geen probleem te zijn. Je merkt er in het dagelijks leven immers weinig van. Totdat je in een katholiek land als Italië besluit te gaan wonen. Dan sta je ineens met al je ongelovigheid tussen de kerkgangers tijdens een communie van het neefje van je vriend. Dat is even wennen.

Ik stel de dag van te voren de meest onbenullige vragen om enigszins te begrijpen wat me te wachten staat tijdens een dergelijke ceremonie. Geestelijke voorbereiding is hier wel op zijn plaats. Mijn vriend vertelt mij wat er normaal gesproken gebeurt tijdens de mis, maar als ik hem vraag naar de precieze betekenis ervan blijft hij een beetje vaag. ‘Het hoort er gewoon bij.’

Lekker is dat, allerlei religieuze rituelen uitvoeren zonder eigenlijk echt te weten wat het inhoudt. Ik heb niks tegen religie, maar als ik het zou belijden dan zou ik er ook echt helemaal voor gaan. Alles of niks. Een beetje er tussen in vind ik maar schijnheilig.

Maar goed, het hoort er dus bij. En ik hoor weer bij de familie dus ben ik ook bij de communie. Op zondag ochtend wachten we op het dorpsplein totdat de kinnekes van de ene kerk naar de andere wandelen en ze de communie kunnen gaan ontvangen. Ik kijk ondertussen mijn ogen uit. De ene dame ziet er nog kekker uit dan de ander en de mannen zitten strakker dan strak in het pak. Een modeshow met een heilig tintje. Italiaanser kan het niet.

De vrome koppies boven de maagdelijk witte gewaden volgen schaapachtig een omhoog gehouden kruis. Met kalme passen schrijden ze in nette rijen achter de religieuze leider aan. De camera’s klikken en de iPhones draaien. Dit is namelijk hét moment: de communie. Het moment waar ieder kind jaren naar uitkijkt.

Follow the leader

Follow the leader

Comunione Roberto 009 - kopie Comunione Roberto 012 - kopie

‘Maar niet omdat hij communie doet, maar om de snoeperij, ei, ei!’ Of eigenlijk om de kado’s en het geld dat ze naderhand toegestopt krijgen door oma’s en opa’s, tantes en ooms en vrienden van de familie. ‘Wat als ik er voor kies mijn Italiaanse kind niet religieus op te voeden?’ schiet er door mijn hoofd. ‘Hoe kun je dan ooit deze overdaad aan kado’s compenseren?’ Geen flauw idee, maar dat is een zorg voor later. Nu mogen we eindelijk de bloedhete kerk in.

Comunione Roberto 026 Comunione Roberto 032

Met net iets te veel klem beveelt de assistent van priester de ouders het ook maar niet te wagen om vooraan foto’s of opnames te komen maken. Daar zijn immers de officiële fotografen voor. ‘Zu Befehl, Herr General!’ Samen met nog honderden familieleden van de gelukkige bambini kijken we toe hoe de mis zich voltrekt. Gelukkig staat er een deur open waar ik af en toe even door naar buiten kan ontsnappen. Ik ben echter niet de enige die zo nu en dan een uitvlucht zoekt. Mijn schoonvader vindt het ook allemaal maar poespas. Mooi, dan weet ik dat voor de toekomst.

Ik loop weer naar binnen om het hoogtepunt van het ritueel niet te missen. De kinderen moeten stukken uit de bijbel voorlezen en hierna de hostie ontvangen. Maar dit alles niet voordat zij heel hard roepen als de priester vraagt of ze vanaf nu zonder zonden zullen leven en of ze in God geloven. Vrije wil is hier ver te zoeken. Of ze überhaupt weten wat zonden zijn vraag ik me af.

Comunione Roberto 090

Na de ceremonie is er, in ons geval, ’s avonds een rinfresco, een hapje en een drankje. Tafels vol met eten staan geduldig op de rond de tachtig genodigden te wachten. Het buffet gaat van hartige taarten tot allerlei soorten vlees, van kaas tot lasagne en van tiramisu tot een enorme fruit taart. Een hapje en een drankje noemen ze dat dan. Ik ontmoet familieleden die ik nog niet kende en tegen mijn vriend wordt schertsend gezegd: ‘zij is veel te mooi voor jou jongen!’. That’s Italy. Ach ja, ik ben weer een ervaring rijker en ga met wat complimenten op zak en een volle buik weer richting huis. Zo erg is een communie nou ook weer niet.

Phone juni 2014 1408 Phone juni 2014 1401 Phone juni 2014 1404 Phone juni 2014 1405

 

4 gedachtes over “De (schijn)heilige communie

  1. Pingback: Trouwen in Italië | SoFlorence

  2. Het is een prachtig verhaal, maar wat komen wij toch in Nederland veel te kort, alleen maar foto´s van lekker eten en drinken bij iedere gelegenheid zie ik voorbij komen! Het water loopt me uit de mond! Heb een communie in Torino meegemaakt, echt alles werd uit de kast gehaald, als de communie maar indruk maakt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s