Over de grens

Op de site van de Metro kun je wekelijks meedoen aan een lezerscolumn wedstrijd. Nu hebben ze er een extra wedstrijd tegen aan gegooid met als thema ‘over de grens’. Dit klonk mij als grenzeloze emigrant natuurlijk als muziek in de oren.

Zie hieronder mijn inzending. Wat vinden jullie ervan?

Op de website van de Metro kun je op mijn column stemmen. Zou je dat even willen doen? Super thanks!

Over de grens

Over de grens is het anders dan normaal. Het voelt soms vreemd, buitenlands, ongewoon. Kleine dingen zoals wanneer ik een lunch afspraak al twee weken van te voren in mijn agenda moet zetten, anders komt het er niet van. Wanneer ik denk dat vijf minuten te laat komen niet erg is. Wanneer ik me vervolgens stoor aan de geforceerde, service gerichte glimlach van horeca personeel. Wanneer ik eigenlijk meer zin heb in een warme maaltijd dan weer een broodje. Wanneer ik koffie bestel na dat broodje en niet tijdens. Wanneer ik me verbaas over de hoge prijs van die koffie, die zich niet eens koffie mag noemen. Wanneer ik dan ook nog eens vergeet fooi te geven. Wanneer ik me verbaas over de schone toiletten. Wanneer ik vluchtig afscheid nemen niet efficiënt maar kil vind.

Wanneer ik het slecht weer vind als het bewolkt is. Wanneer ik wel erg dik ingepakt ben vergeleken bij die half naakte withuiden. Wanneer het me niet lukt om ‘maar het regent tenminste niet’ gelijk te stellen aan wereldvrede. Wanneer auto’s niet toeteren om aan te geven dat ze er aan komen. Wanneer auto’s überhaupt rekening met mij als fietser houden. Wanneer ik naar woorden zit te zoeken die ik in andere talen wel ken. Wanneer mensen mijn handgebaren niet begrijpen. Wanneer ik de enige ben die uit zichzelf een verhaal begint. Wanneer iedereen zijn best doet niet te hard te praten. Wanneer je als uniseks stel gewoon meetelt in de maatschappij. Wanneer kinderen los rond lopen. Wanneer er niemand voordringt.

Wanneer ik na een toiletbezoek sterk de behoefte heb aan een bidet. Wanneer ik op blote voeten rondlopen vies vindt. Wanneer ik me verbaas over hoe goed alles werkt. Hoe slim alles in elkaar zit, alsof het allemaal af is en er niks meer mis kan gaan. Wanneer de trein op tijd vertrekt. Wanneer er dan ook nog eens wifi in die trein beschikbaar is; gratis! Wanneer ik om 18:00 uur nog geen trek heb. Wanneer ik me beledigd voel als iemand zijn spaghetti bruut dwars door midden snijdt. Wanneer de spaghetti saus meer ingrediënten bevat dan je kunt proeven. Wanneer zoet en zout door elkaar op één bord gegeten worden. Zo vreemd. Zo buitenlands. Zo ongewoon. Wanneer je al bijna vier jaar in Italië woont en dan weer even een weekje Nederland doet.

Stemmen, stemmen, stemmen! (klik op de blauwe tekst). Grazie!

 

 

5 gedachtes over “Over de grens

  1. Pingback: Niemandsland | SoFlorence

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s