Sali e Tabacchi

Als freelance docent komt het in Italië wel eens voor dat je daadwerkelijk een contract krijgt voor een klus. De klus hield in dit geval in twee groepen brugklassers zo vloeiend mogelijk Engels leren spreken zodat ze hun Trinity exam zouden halen. Na een aantal maanden heel veel praten is de klus geklaard en mogen al mijn lieve kindertjes nu op papier laten zien dat ze Engels spreken. Op hun behaalde niveau dan. Mooi, dan nu de betaling a.u.b.

Mijn fattura voor mijn ‘eenmalige dienstverlening’ had ik netjes de laatste les op school achter gelaten en ik hoefde alleen nog maar mijn bankrekening in de gaten te houden. Dacht ik. In een mailtje werd ik onlangs dringend verzocht om op school met de administratie te komen praten. Ik moest ook een marca da bollo voor op het contract meenemen. Komen ze nu mee. Uit voorzorg had ik maar weer de hele ochtend uitgetrokken voor deze missie.

Il tabaccaio op de hoek

Il tabaccaio op de hoek

Stap 1 was mijn marca da bollo bemachtigen. Dit is een sticker die je op een document, vaak een contract, plakt waardoor je er zo belasting over betaalt. Waar haal je die? Bij de Sali e Tabacchi natuurlijk, de sigarettenboer. Nu heb ik het geluk dat ik er sinds kort een bijna voor mijn deur heb zitten en dus stapte ik daar naar binnen voor mijn stickertje. ‘Marche da bollo hebben we nog niet,’ zei de jongeman achter de toonbank. ‘We zijn nog op de licentie aan het wachten, net als voor de telefoon opwaardeer kaarten en eigenlijk alle andere dingen die we zouden moeten verkopen als tabaccheria. Sigaretten hebben we wel. En zout natuurlijk ook.’ ‘Dat is ook jammer, ik rook namelijk niet.’ zei ik ietwat verrast door zijn verhaal.

Ook zout heeft 'ie natuurlijk in de aanbieding

Ook zout heeft ‘ie natuurlijk in de aanbieding

Ik werd naar een andere tabaccaio verwezen en kon zo eindelijk met mijn felbegeerde stickertje naar de school. Daar hoorde ik dat ze het contract hadden gewijzigd en dat de factuur die ik had ingediend dus niet meer klopte. ‘Ik zal nog eens op tijd wat aanleveren,’ dacht ik bij mezelf. Gelukkig was de ietwat pinnige dame van de administratie in het bezit van een emailadres en niet te beroerd om zelf het stickertje op de juiste factuur te plakken wanneer ik deze zou hebben verstuurd. Meno male (gelukkig).

Toen ik na twee uur weer bijna thuis was liep ik toch nog even bij mijn buurttabaccheria naar binnen. Zijn verhaal, zijn puntige snor en zijn zoutopslag hadden mijn interesse gewekt. Wat doet zo’n jonge jongen in zo’n situatie? Hoe kun je nou een zaak runnen als je eigenlijk niks mag verkopen? Ik zou stapelgek worden. Waarom hij dat niet werd was dan ook mijn eerste vraag. ‘Ach, we wisten het toen we negen maanden geleden begonnen met de aanvragen. Vrienden van ons hebben een jaar moeten wachten op vergunningen.’ ‘Hoe kan zoiets in vredesnaam?’ reageer ik met enorm opgetrokken wenkbrauwen. ‘Kijk, als ze geld moeten hebben dan is alles gedigitaliseerd, maar als je een licentie wilt aanvragen moet alles via aangetekende brief en dat duurt vijf dagen voordat zo’n brief aankomt, dan doen ze er vijf dagen over om ‘m te lezen en dan duurt het weer een aantal dagen voordat ze ‘m, uiteraard aangetekend, weer terugsturen.’ ‘Serieus?’ is het enige zinnige wat ik er uit weet te gooien.

Sigaretten verkoopt 'ie wel...

Sigaretten verkoopt ‘ie wel…

Ondertussen komen er wat klanten binnen en Emanuele, il tabaccaio, legt het juiste pakje sigaretten al op de toonbank voordat de klanten ook maar iets kunnen zeggen. Deze man verstaat duidelijk zijn vak en is totaal niet op zijn achterhoofd gevallen. Waarom dan toch in deze, in mijn ogen, uitzichtloze situatie blijven zitten? ‘Omdat hier heel veel dingen beter zijn dan in het buitenland.’ Hij kan het weten want hij heeft over de hele wereld gezeten en is vaker in Amsterdam geweest dan ik. ‘Neem nou la piazza, het plein waar men samenkomt om gewoon een praatje te maken, contact te hebben, dat vind je bijna nergens.’ Ik denk er even over na en moet ‘m gelijk geven. Ik kijk ‘m aan realiseer me dat het ook precies datgene is wat ik zo heerlijk vind aan in Italië wonen. Dat je gewoon de tabaccaio op de hoek ongegeneerd het hemd van het lijf kunt vragen en daar een prachtig moment van echt contact aan overhoudt. Onbetaalbaar.

Nog meer zout...

Nog meer zout…

‘Maar hoe zit dat dan met dat zout?’ vraag ik als ik opschrik uit mijn reflectiemoment. ‘Dat moet omdat de prijs van zout, net als nu die van sigaretten, vroeger door de overheid werd bepaald.’ Omdat ik de uitdrukking “zo zout heb ik het nog nooit gegeten” niet zo 1, 2, 3 in het Italiaans te voorschijn kan toveren, bedank ik ‘m in plaats daarvan vriendelijk voor het gesprek en loop ik na wederom een ochtend vol verbazingen met een glimlach om mijn lippen naar huis. Che posto, wat een plek is het toch ook.

Hij is verplicht deze teksten in zijn zaak op te hangen. Elke missende tekst kan hem een boete van €2000 oplevere... logisch, levensgevaarlijk anders.

Hij is verplicht deze teksten in zijn zaak op te hangen. Hier staat dat je niet met een helm op de tabaccheria binnen mag stappen, Elke missende tekst kan hem een boete van €2000 opleveren… logisch, levensgevaarlijk anders.

Je mag hier geen boeken kopiëren. Bij de copyshop even verderop trouwens wel, maar dat doet er nu niet toe,

Je mag hier geen boeken kopiëren. Bij de copyshop even verderop trouwens wel, maar dat doet er nu niet toe,

Zout is goed voor elk... huh?

Zout is goed voor elk… of met zout word je oud ofzoiets.

 

6 gedachtes over “Sali e Tabacchi

  1. Heerlijk toch om in dit land te wonen! Geniet er maar van!
    En als je aan het koken bent, altijd makkelijk om op de hoek wat zout te kunnen halen :)!!!
    Ciao, ciao!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s