Aanstellen of uitstellen?

Als het om ziek zijn gaat liever het laatste. Maar ja, dat kan niet altijd want je lichamelijke staat haalt je ambitieuze mindset snel in als het echt hommeles is. Lastige kwestie. Italianen doen dat anders. Die geven eerder toe aan hun kwakkelkwaaltjes. Aanstellers vond ik het. Tot ik laatst zelf even keihard op de feiten werd gedrukt.

Ik liep als een zombie door het huis en piepte naar mijn vriend dat ik niet lekker was. Maar wel ging werken natuurlijk. Ik slofte rond en hoopte stiekem dat hij tegen mij zou zeggen wat ik moest doen. Ik kon dat zelf blijkbaar niet. Ik kon niet zelf zeggen: ‘Sophie, je bent ziek dus dan zeg je alles af en ga je op bed liggen.’ Stel je voor! Pff, ben je helemaal gek geworden? Gewoon doorgaan. Totdat je neervalt. Dan pas ben je ziek.

Mijn vriend keek me aan terwijl ik deze discussie in mijn hoofd aan het voeren was. Ik leek wel een spook en ik klonk als een stervende soldaat. Toen kwam het. Hij werd kwaad. Omdat ik ziek was. En er niks aan deed. ‘Ik snap jou echt niet. Wat wil je nou? Gewoon doorgaan terwijl je duidelijk niet lekker bent?’ Ik: ‘Ehm, ja, dat ben ik gewend. Eerst proberen en dan pas als het echt, echt niet gaat thuis blijven.’ Hij: ‘Nou je hebt dus echt totaal geen respect voor je lichaam!’ Daar had hij een punt. Waarom toch volhouden als je voelt dat je rust moet nemen? Waarom de plicht, de verantwoordelijkheid, de ander zwaarder laten wegen dan je eigen gesteldheid? Waarom niet voor jezelf zorgen zodat je later weer met volle energie je taken op kunt pakken? Omdat wij dat als aanstellen zien. Daarom.

Wat scheelt er aan, signora? Foto: Wikimedia Commons

Wat scheelt er aan, signora? Foto: Wikimedia Commons

Italianen overdrijven in onze ogen vrij vlug als ze zich niet zo lekker voelen. Koude, warmte, wind, pijntjes; het is al snel te veel voor een tedere Italiaan. Of, je kunt ook denken, misschien maken ze er gewoon meer ruimte voor en hebben ze simpelweg meer aandacht voor hun wel en wee. Kwestie van perspectief.

‘Waarom ga je niet naar de apotheek?’ vroeg mijn vriend nadat ik vol weerstand, schuld en tranen mijn afspraken op dag twee ook maar had afgezegd. Naar de apotheek? Hoezo? Mijn oordeel over Italianen en hun obsessie met medicijnen kwam direct naar boven. ‘Nou, gewoon, om te zorgen dat het sneller overgaat.’ Ik reageerde verbouwereerd: ‘en dan gewoon een pilletje nemen en net doen alsof er niks aan de hand is en zo je grenzen overschrijden zeker!’ Dokter Bernhard: ‘Nee, gewoon ter ondersteuning, zodat je je beter voelt en dat dan combineert met rust zodat je ook daadwerkelijk beter wordt.’ Had ‘ie weer een punt.

Foto: Wikimedia Commons Smallman12q

Foto: Wikimedia Commons Smallman12q

Mijn motto was altijd: zo min mogelijk medicatie en gewoon wachten totdat het overgaat. Beetje hoofdpijn? Gewoon wachten tot het zakt. Beetje lijden kan geen kwaad. En zo vele Nederlanders met mij. Het schijnt zelfs zo te zijn dat de medicijnen industrie in Nederland veel minder afzet heeft dan in, ik noem maar een land, Italië. Pillen voor ADHD en dergelijke gaan in Nederland dan wel weer sneller over de toonbank. Lichaam en geest komen per land blijkbaar op een andere plek.

Calvijn komt bij ons als snel met zijn hoofd om de hoek kijken. Hard werken, nuttig bezig zijn en vooral niet zeiken is er met de paplepel ingegoten. Als alles er dan ineens weer uitkomt, moet je toch even kijken of deze strenge leefregels wel zo gezond zijn. En wel zo vriendelijk. Ik moet toegeven dat ik de Italiaanse inslag met aandachtige zorg voor elkaar en voor zichzelf neig te verkiezen boven de soms kille Nederlandse niet lullen maar poetsen cultuur. Het juiste recept? Waarschijnlijk een beetje van beiden, afhangend van de aandoening, tweemaal daags, maar dan wel met mate.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s