Wie deelt hier eigenlijk de lakens uit?

Joyce en Sophie praten vaak avonden lang over wat ze allemaal meemaken, waarderen en vooral niet begrijpen in het wonderlijke Florence. Waarom dit voor zichzelf houden als het ook met het trouwe lezerspubliek van SoFlorence kan worden gedeeld? Hier een eerste greep uit hun poging de Italiaanse cultuur beter te begrijpen.

Een wijntje stimuleert het analyse proces

Een wijntje stimuleert steevast het analyse proces

Zoals de oplettende lezer heeft meegekregen woont Sophie sinds kort samen met haar Italiaanse vriend. Een heuglijk feit dat desalniettemin niet zonder slag of stoot gaat. Joyce is reuzebenieuwd naar de laatste ontwikkelingen:

Casa Italo-Olandese is een feit! Hoe bevalt de eerste week samenwonen? 

Ja, op zich goed. Nog geen rondvliegend servies ofzo. Er is alleen één ding. Zijn tante heeft ons namelijk een cadeau gegeven waarvan ik niet zo goed weet wat ik er mee aan moet…

Laat me raden. Een complete zo-maak-ik-mijn-eigen-pasta-want-ik-heb-zeeën-van-tijd -set? Of, nee, schoonmaakspullen voor de perfecte huismoeder?

Was het maar waar, dan kon ik dat gewoon in een kastje wegzetten en lekker stof laten vergaren. Nee, het leek haar een goed idee om voor ons een deken te kopen.

Als dat hetzelfde ouderwetse bloemenmotiefje heeft als de handdoeken en het oudroze dekbedovertrek die ik van mijn schoonmoeder kreeg, dan belooft dat niet veel goeds.

Opwindend! Nee, het motief gaat nog wel; hotel style. Het is meer het soort deken. Deze moet je namelijk bovenop je lakens leggen en kun je niet in een leuke wisselbare hoes van de Ikea stoppen bijvoorbeeld. Schijnt hier normaal te zijn. Ik ken het eigenlijk alleen van bij mijn oma thuis.

Ah zo´n kriebeldeken? Hopeloos ouderwets! Daar heb je er, zo bleek uit de les van mijn schoonmoeder, namelijk een paar van nodig, plus losse lakens voor eronder en erover. Ben je dus langer dan noodzakelijk bezig om het bed op te maken. Houden wij niet van. Maar jij hebt natuurlijk op je allervriendelijkst gezegd dat je er heel blij mee bent?

Gelukkig kriebelt ´ie niet, daar was ik inderdaad al bang voor, maar zo’n los laken eronder vind ik maar irritant. Nog irritanter vind ik het feit dat zij dus eigenlijk bepaalt hoe de meest intieme ruimte van mijn huis er uit komt te zien. Geef gewoon een tegoedbon ofzo, dan kunnen we zelf tenminste kiezen. Maar ja hè, het is het gebaar dat telt…

Ja een tegoedbon, lekker praktisch voor ons, maar in Italiaanse ogen veel te onpersoonlijk. Het eerste cadeautje dat ik van de oma van mijn vriend kreeg toen ik haar ontmoette, was zo´n lange oma pyjama. Zo´n zalmroze japon ja. `Voor als je ziek bent en de dokter komt bij je thuis.´ Ik denk dat het een generatie dingetje is, die goedbedoelde maar oubollige spulletjes.

Beeldig, nietwaar?

Beeldig, nietwaar?

Dat geeft je seksleven ongetwijfeld een enorme boost! Hoe verzin je zoiets überhaupt? Ach ja, oma’s mogen dat soort fouten maken. Ik reken trouwens met alle opmerkelijke dingen die ik hier mee maak vaak dertig jaar terug en constateer dan dat het toen in Nederland ook normaal was. Niet dat de situatie hier er ook maar iets door verbetert, maar je moet toch wat

Dat maakt dat wij de tijd hier in Italië ver vooruit zijn! Ja, ergens klopt je redenering wel; waar wij actie ondernemen en vooruit willen, zijn de Italianen, en zelfs onze leeftijdsgenoten, vaak een stuk conservatiever. En waar wij dus blijkbaar Ikea-huizen willen inrichten, wil onze schoonfamilie het liefst nog zelfgehaakte kleedjes, pluizige dekens en jaren 70 meubilair in ons huis!

Nog even geduld hebben dan maar… Misschien moeten we gewoon proberen te accepteren dat het hier nu eenmaal allemaal wat langzamer gaat. Dat betrokkenheid wordt geuit door cadeaus waar je niet op zit te wachten en dat de generatie- en cultuurkloof soms gewoon door merg en been gaat.

En dat de Italiaanse schoonfamilie af en toe letterlijk de lakens, of in dit geval de dekens, uitdeelt.

10 gedachtes over “Wie deelt hier eigenlijk de lakens uit?

    • Praten, praten, en nog meer praten. Elkaar niet begrijpen op dit soort vlakken is soms heel lastig. Maar ja, we doen ons best en anders het er gewoon lekker over hebben met onze Nederlandse vriendinnen met een glaasje wijn!

  1. haha, wat is en mis met de japon?? veertig jaar geleden had ik er ook zo een..
    heb er zelfs een nog een mooie foto van . (Vriendinnen party) en allemaal met zo’n hip ding aan
    helaas je kan er geen poetsdoek van maken ,. Dus een klein plekje zoeken in je kast en ver weg op bergen
    was weer een leuk verhaal van jullie beiden

  2. Wat een heerlijk verhaal! Jullie hebben volgens mij veel plezier samen om zulke voorvallen! Kan ik me goed voorstellen! Kom maar op met nog meer voorbeelden, dan krijgen jullie fans een grote “sorriso” op hun gezicht! Ik tenminste wel :)!!! Ciao, ciao!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s