Casa dolce casa

‘Kijk,’ zegt onze potentiële toekomstige huisbaas, ‘ik verhuur mijn huis liever aan een zuivere dame als jij, dan aan één of ander getatoeëerd type.’ Zijn blik blijft nog even hangen op mijn schijnbaar onschuldige voorkomen en hij gaat dan verder met zijn betoog. Hij had vervelende ervaringen gehad met andere huurders en het was toch wel zo belangrijk dat hij een goed gevoel bij de nieuwe bewoners had. Wij beaamden dit zo breed glimlachend mogelijk.

We zijn enthousiast over het appartement en dat is bijzonder. We zijn namelijk al een aantal maanden actief op zoek naar een woning, maar het schort nogal aan de kwaliteit van het aanbod. Huizen worden of voor belachelijk hoge prijzen aangeboden – denk €800,- voor een twee-kamer appartement – of, als de prijs behapbaar is, dan laat de staat van het huis weer te wensen over. Je kunt met of zonder bemiddeling op huizenjacht gaan en aangezien je zo minstens één maand huur aan een huurmakelaar kwijt bent doen we het liever zelf. Dit betekent meer werk omdat je zelf de rotte appels uit de mand moet halen en, geloof mij, dat zijn er nogal wat. De aanhouder wint, zeggen ze.

Dit is bijvoorbeeld een huis wat men probeert te verhuren. Succes.

Dit is bijvoorbeeld een huis dat men probeert te verhuren. Succes…

Nu hebben we dus eindelijk een huis gezien dat ons aanspreekt en dat is leuk, maar ook een beetje eng. Gaat het nu dan echt gebeuren? Na dik 2,5 jaar verkering, een hoop heen en weer gereis, gelogeer en ander gedoe, dan nu echt samen in één huis wonen? Hoe zal dat gaan? Zo’n nieuwe stap is altijd spannend.

Het wordt nog veel spannender als je naast voor de eerste keer samenwonen, ook nog eens je ouderlijk nest gaat verlaten. En laten Italianen nou net erg gebonden zijn aan deze veilige plek. Ik ben tien jaar geleden op mezelf gaan wonen, voor mijn vriend, van 31, is dat heugelijke moment nu dan eindelijk aangebroken. Nou, heugelijk, hij moet wel heel erg aan het idee wennen.

Enthousiasme gaat over in twijfels en kriebels in de buik transformeren zich vliegensvlug in rampscenario’s in het hoofd. Ik begrijp dat wel, ik heb zo ook mijn eigen versie hiervan. Ik zie in gedachten mijn schoonmoeder al op zondag middag met de hele genummerde tupperware collectie gevuld en al klaar staan, omdat haar vertrouwen in mijn kookkunsten (terecht) niet zo hoog is. Of ik ben bang dat hij zijn overhemden door zijn moeder blijft laten strijken omdat ik daar geen zin in heb en hij dat dan niet vanzelfsprekend zelf gaat doen. Of de momenten waarop zijn ouders bij ons langs zullen komen en ik na 4 uur poetsen nog steeds niet aan de Italiaanse standaard voldoe. Of dat hij toch wel erg vaak thuis gaat eten en we zo nog steeds niet echt ons leventje samen hebben. Of dat hij ons huis nooit echt als zijn huis zal ervaren omdat ik zijn moeder niet ben. Of dat hij niet in Florence kan aarden omdat hij zo gehecht is aan zijn eigen stad. Of…

Maar ja, dat zijn slechts gedachten en de kunst is om het simpelweg aan te gaan en te zien waar het schip strandt, of zelfs te ontdekken dat het gewoon blijft varen. Ti devi buttare – je moet er gewoon induiken, drukte zijn collega hem laatst aanmoedigend op het hart. Hij weet dat heel goed en gaat dat uiteindelijk ook wel doen, maar hij heeft eerst nog even wat tijd nodig. Gewoon om het nog even te laten bezinken en zich voor te bereiden op deze gigantische sprong voor de mensheid. En ik haal, geduldig als ik ben, nog een paar keer diep adem. Ik realiseer me dat ik hier naast een zeer afwachtend karakter, te maken heb met een hardnekkig cultuurverschil dat een flinke stempel drukt op het hele proces. Nu maar hopen dat de potentiële huisbaas onze glimlach zo leuk vond dat we er gewoon volgende maand in kunnen. Dan hoeven we ook nergens meer over na te denken.

2 gedachtes over “Casa dolce casa

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s