Besmettingsgevaar

Het is december en het is koud. Zelfs in Italië. Een hoop mensen zijn geveld door de griep of hebben een flinke verkoudheid te pakken. Gewoon even rustig aan doen en er op vertrouwen dat het snel weer overwaait is er hier echter niet bij. Het lijkt meer om een dodelijke aandoening te gaan die koste wat kost bestreden moet worden voordat hij om zich heen gaat grijpen en nog meer slachtoffers maakt. Mijn student heeft op een trip naar het Noordelijke Milaan zo’n venijnige raffreddore opgelopen en nu is het eigenlijk alleen nog maar een kwestie van hopen op gunstige overlevingskansen.

Hij sms’t een kwartier voor de les dat hij op de taxi staat te wachten. Ik ga er van uit dat zijn scooter panne heeft of iets dergelijks. Nee, meneer is verkouden en op een scooter gaan rondrijden is dan natuurlijk de grootste waanzin. Op een bus wachten die vervolgens niet komt en dan maar een taxi nemen is echter wel verstandig.

Foto: Wikimedia Commons: Stilfehler

Foto: Wikimedia Commons: Stilfehler

De les begint. Hij verslindt het ene zakdoekje na het andere en na echt alle hoekjes te hebben benut, zit hij zonder. Ik bied hem mijn pakje tissues aan en nodig hem uit er één te pakken. Hij bedankt vriendelijk en vraagt of ik de tissue uit het pakje wil halen en ‘m vervolgens aan hem wil geven. Besmettingsgevaar weet je wel. Ach ja, natuurlijk, stom van me.

Hij begint steeds wateriger uit zijn ogen en te kijken en we besluiten in plaats van anderhalf uur vanavond maar één uur te doen. Hij hoest en proest en komt maar half uit zijn woorden. Arme jongen. Nu heeft hij mij vorige les verteld dat zijn vrouw zwanger is en dat is natuurlijk prachtig nieuws. Ware het niet dat deze aanstaande moeder nu direct tot kwetsbaar wezen wordt gebombardeerd aangezien ze absoluut geen medicijnen mag innemen tijdens haar zwangerschap. Stel dus dat ze besmet wordt door haar man, ook daadwerkelijk verkouden wordt en dan geen medicatie kan gebruiken. Zo’n rampzalige situatie is bijna niet te overzien.

Nu vond de moeder van mijn student het dus ook van uiterst belang dat haar schoondochter buiten besmettingsgevaar bleef. Ze stelde voor dat hij voorlopig maar in een andere kamer moest gaan slapen zodat zij zo min mogelijk blootgesteld zou worden aan deze levensgevaarlijke bacteriën. Hij gaf toe dat hij dat ook een tikje overdreven vond.

We lopen na de les de trap af en normaal gesproken houdt hij altijd de deur voor mij open. Italiaanse mannen hè. Dit keer niet. Ik reageer lichtelijk verbaasd op het gebrek aan galanterie van zijn kant. Hij verontschuldigd zich en houdt zijn handen omhoog. ‘Ik wil zo min mogelijk aanraken om besmetting te voorkomen.’ Juist ja. En dat wij net een uur lang in een afgesloten ruimte hebben gezeten is een te verwaarlozen detail.

Ik voel me ineens rillerig worden. Het zal toch niet hè? Ik ga voor de zekerheid de aankomende maand maar in quarantaine.

2 gedachtes over “Besmettingsgevaar

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s