Lekker makkelijk

Het is hoog tijd om weer even bij te kletsen met mijn Nederlandse vriendinnen. Het is donderdagavond en we hebben afgesproken in ons stamrestaurant Il Cantinone. De drie mannen aan de tafel naast ons hadden blijkbaar hetzelfde idee. Ze lijken aangenaam verrast door hun appetijtelijke buurvrouwen. Dat we alle drie zo bezet zijn als het maar kan, zie je er aan de buitenkant natuurlijk niet vanaf. Nooit geschoten is altijd mis lijkt hun motto te zijn en binnen no time worden we een potentiële prooi voor het kluitje testosteron aan de aangrenzende tafel.

Afbeelding

Il Cantinone in Florence

Eén van mijn vriendinnen roept dat ze eigenlijk wel mayonaise bij haar aardappeltjes zou willen. Sommige Nederlandse gewoontes raak je blijkbaar nooit kwijt. Dit is hét moment voor de buren om een gesprek aan te knopen; de pot met ongelooflijk pikante Spaanse peper olie wordt aangereikt. ‘Misschien kan dit als alternatief voor mayonaise dienen.’ Ik heb geen zin om mijn smaakpapillen naar de filistijnen te helpen en bedank dus vriendelijk. Natuurlijk maakt dit helemaal niks uit; de ingang is gevonden.

De peper olie in kwestie

De peper olie in kwestie

‘Waar komen jullie vandaan? Jullie zijn niet Duits, dat kan ik wel horen. Ik heb namelijk in Duitsland gewoond.’ ‘Nee, we zijn inderdaad niet Duits. Wij zijn Nederlands.’ zeg ik met een tikje Noordelijke kilte. ‘En wat doen jullie hier? Studeren jullie?’ ‘Nee, we werken hier en zij is zelfs al moeder.’ ‘Ah.’ De sfeer verandert. Onze status gaat van tijdelijke, naïeve en vooral makkelijke potentiële bedpartner naar permanente, ervaren en iets uitdagendere potentiële bedpartner. De strijd gaat gewoon door. ‘Zijn jullie allemaal bezet?’ ‘Ja, we zijn allemaal bezet.’ ‘Ik ook hoor,’ zegt de meest spraakzame en laat zijn trouwring zien. ‘Ik word ook binnenkort vader.’ ‘Wat leuk!’ ‘Ja, heel leuk, maar ik hoop alleen dat het geen meisje wordt.’

Dit vind ik altijd de meest mooie momenten. De Italiaan laat zich hier onbeschaamd van zijn meest Italiaanse kant zien. Ik vraag direct waarom hij liever un maschio heeft. ‘Nou, als je een dochter hebt dan komt ze als ze zestien is met een vriend thuis en dat trek ik gewoon niet, dat weet ik nu al. Met een jongen heb je dat gedoe niet.’ Hoe ziet zijn vrouw dat dan? ‘Zij wil het liefst een meisje en weet eigenlijk ook al zeker dat het een meisje wordt. Ze heeft namelijk al een aantal ketting lezingen gedaan.’ Wat voor lezingen? ‘Nou, dat werkt zo: geef me je ketting even.’ Ik doe mijn ketting af en hij haalt hem een aantal keer langs mijn hand op en neer. Vervolgens houdt hij hem boven mijn handpalm en de ketting draait rond. ‘Een meisje betekent dit. Zo gaat het dus ook steeds bij mijn vrouw. Voor een jongen moet hij heen en weer bewegen.’ ‘Tis dat ik niet zwanger ben, anders had ik er in geloofd.

‘Maar mijn vrienden zijn wel vrijgezel’ voegt hij er aan toe om een andere draai aan het gesprek te geven. ‘Hebben jullie niet nog een andere, ook zo knappe, Nederlandse vriendin voor deze twee?’ En of wij die hebben! Wij willen echter wel eerst even weten waar we onze vriendin mee opschepen. We geven de meest aantrekkelijke de kans om zich van zijn beste kant te laten zien. ‘Wat doe je voor werk?’ ‘Ik werk in Palazzo Vecchio.’ ‘Wat doe je daar dan?’ ‘Ik sta bij de ingang.’ ‘Verkoop je kaartjes ofzo?’ ‘Ook, ja, ik verkoop ook wel eens kaartjes.’ Het enthousiasme druipt er vanaf en ik vraag of hij zijn baan leuk vindt. Zijn gezicht spreekt boekdelen; hij kan zich geen erger beroep voorstellen. Ander onderwerp. ‘Waar woon je?’ ‘Hij woont nog bij zijn moeder,’ informeert de getrouwde vriend ons.

‘Hoe oud zijn jullie dan?’ ‘Wij zijn oud hoor haha! Hoe oud denk je dat we zijn?’ Dit is een vraag die steevast de revue passeert in een oriënterend gesprek met de andere sekse. Op de een of andere manier hopen ze zo een complimentje op te strijken. Ik ken dit spelletje en doe er mooi niet aan mee. ‘Als je zegt dat jullie oud zijn, dan zullen jullie vast wel oud zijn.’ Hier waren ze niet op voorbereid en ze zeggen vervolgens een beetje teleurgesteld maar gewoon hoe oud ze zijn. ‘Veertig, alle drie.’

De vrijgezel woont dus nog bij la mamma. De getrouwde man niet, die vertelt trots dat hij met zijn vrouw samenwoont. Oftewel, je hebt gewoon een alternatief gevonden, maar die gedachte hou ik wijselijk voor mezelf. De vraag of hij niet eens op zichzelf zou willen gaan wonen wordt weggewuifd met een ‘dat is veel te duur.’ ‘En hoe doen wij dat dan volgens jou? Wij hebben toch ook onze eigen woonruimte?’ ‘Ja, maar jullie moeten wel omdat jullie geen familie hebben hier. En bovendien zijn jullie in gamba’ – dat betekent zoiets als jullie kunnen dat gewoon. En jullie dus niet? Lekker makkelijk. Maar ja, thuis wonen is ook gewoon lekker makkelijk, toch?

7 gedachtes over “Lekker makkelijk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s