Flirtende Italianen

Ruth Orkin - American girl in Florence

Ruth Orkin – American girl in Florence

‘Mamma mia, che bellezza,’ zegt een man die zijn gesprek onderbreekt om eens goed te kijken naar wat zijn beeld is binnen gelopen. Vervolgens staart hij ademloos en onbeschaamd de voor ons gangbare drie seconden voorbij en tikt zijn gesprekspartner aan om het spektakel te kunnen delen. Dit is wat je als schone Hollandse lopend door Florence af en toe overkomt. Let wel, een aantal mannen op leeftijd die ervan uit gaan dat je als bionda toch geen Italiaans verstaat, kunnen de plank flink misslaan als het gaat om ‘complimenteuze’ opmerkingen. Ik zal voor de minderjarige lezers hier verder niet in details treden. Wat erg, denk je dan. Wat slecht. Wat vies. Wat overdreven. Ja, die nogal seksueel getinte opmerkingen mogen ze van mij voor zich houden, maar om eerlijk te zijn is het heel leuk om af en toe eens echt gezien te worden en een compliment te mogen ontvangen. Zomaar, om hoe je eruit ziet.

Toen ik hier net was wist ik niet zo goed wat ik moest met al die aandacht, het voelde een beetje onwennig. Immers, de Nederlandse mannen zijn niet de meest fervente versierders laten we maar zeggen. Ik vroeg me af of ik te bloot gekleed was, te blond was, te anders, te… ik wist het niet. Toen besloot ik er gewoon eens van te genieten. En ik moet toegeven: het is heerlijk! Welk mens vaart nou niet wel bij een oprecht compliment op zijn tijd? Je loopt langs en je wordt met een goedkeurend knikje gade geslagen al dan niet vergezeld met een opmerking van complimenteuze aard. Ik kan m’n lachen dan bijna niet inhouden en merk dat ik me weer een tikje vrouwelijker voel.

Eerlijk gezegd twijfelde ik of ik hier wel over kon schrijven. Mijn calvinistische Nederlandse stem riep me tot de orde en waarschuwde me voor arrogantie en ijdelheid. Je gaat toch niet verkondigen dat je jezelf mooi vindt? Nou, dat doe ik dus lekker wel want dat is een van de meest waardevolle dingen die ik hier heb geleerd. Ik mag er zijn en daar ben ik trots op. In Nederland voel ik me soms onzichtbaar, maar hier voel ik me echt gezien. Mijn Nederlandse vriendinnen hier denken er net zo over en genieten volop van alle blikken die ze toegeworpen krijgen. Bij eentje is het zelfs al zo erg dat ze bijna een aantal verkeersongelukken heeft veroorzaakt. Ik bedoel maar.

Ja, weet dit maar eens te weerstaan...

Ja, weet dit maar eens te weerstaan…(dit = Riccardo Scamarcio)

Ik hoor de mannen onder jullie al denken: ‘Ja maar, die gladjakkers hebben makkelijk praten met hun gebruinde lichamen en donkere ogen waar al die Hollandse meiden als een blok voor vallen. Die hebben iets wat wij niet hebben en daardoor is dat complimenteren een stuk minder risicovol. Aan ons niet besteed, dat overdreven gedoe.’ Fout! Als jij oprecht tegen een aantrekkelijke meid zegt: ‘Wat zie jij er leuk uit’ of ‘Wat staat die jurk je goed’ of simpelweg ‘Ik vind je een mooie vrouw’, dan zal je eerst wellicht een verbaasde reactie krijgen, maar vervolgens voelt zo’n dame zich wel gevleid en gezien. En ik verzeker je, dat doet wonderen. Ook gewoon eens naar een vrouw kijken is niet verboden. En dan bedoel ik niet alleen stiekem door je bierglas heen achter een bar verscholen, zodat zij het vooral niet ziet. Laat het haar zien, zo kan zij tenminste terug kijken.

Natuurlijk kunnen ze hier ook overdrijven. Ik lag laatst met een mooie Zweedse vriendin van mij op het strand toen zij plots opgeschrikt werd door koude waterdruppels op haar rug. ‘Oh, sorry’ zei een goeduitziende jongeman die met zijn verleidelijke puppy ogen zijn woorden ondersteunde. Hij liep verder en wij vroegen ons af of het heel goed gespeeld of toch echt een moment van spontaan contact was. Drie keer raden. Een paar minuten later kwam hij informeren of de waterdruppels niet te koud waren geweest en zag kans om zich al hurkend bij ons gezelschap te voegen. Wij bleven beleefd, maar passief waardoor hij snapte dat zijn versierpoging niet helemaal volgens plan verliep. Door er nog wanhopig wat onverstaanbaar Zweeds en een ‘doei’ uit te gooien, hoopte hij zich nog in een goed daglicht te plaatsen, maar het was tevergeefs.

Er bestaat een smalle grens tussen overdrijven en oprecht zijn. Dit aanvoelen is blijkbaar niet altijd even makkelijk. Hoe dan ook, het versieren is hier een spel en dient niet al te serieus genomen te worden. Zo schrijft ook Pauline Valkenet in haar boek ‘Macho’s, Moederskindjes, Meesterminnaars? Italiaanse mannen onder de loep’. Ze beschrijft hoe het voor een vrouw is om in Italië te wonen en wat dat allemaal met zich meebrengt. Doordat ze verschillende partijen aan het woord laat wordt duidelijk waar het typisch Italiaanse gedrag vandaan komt. Een echte aanrader voor wie zich meer wil verdiepen in die mannen die zich nergens voor lijken te schamen als het om het versieren van een vrouw gaat.

Klik op de onderstaande afbeelding voor meer info en bestellen

4 gedachtes over “Flirtende Italianen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s