Italiaanse-drinkcultuur (2)

Water bij de wijn

‘Mag ik ook een beetje wijn?’ vraagt Roberto als we bij mijn schoonouders aan het verjaardagsdiner van mijn vriend zitten. ‘Natuurlijk’ zegt de vader van mijn toekomstige kinderen en geeft de fles door aan zijn neefje van tien. Mijn vork, met daaraan een overheerlijk stukje bistecca, blijft ergens tussen mijn bord en mijn mond stil…

Foto: Flickr - Paul Downey

Terug naar Nederland

Bij mijn vriend op het werk wordt binnenkort 25% van het personeel weggestuurd. Wie dat precies zullen zijn weet niemand. Gezellige boel daar nu dus, zoals je je wel voor kunt stellen. Het komt trouwens niet helemaal als een verrassing aangezien hij een tijdje terug al wat uren in heeft moeten leveren. Die uren worden…

Foto: Flickr - Alan Cleaver

Onverzekerd genieten

Ik woon al ruim vier jaar in Florence en ik heb nog steeds geen verzekeringen afgesloten. Ik weet het; shame on me. Het is er eigenlijk nooit van gekomen. Het eerste jaar zat ik hier toch tijdelijk en was ik nog in Nederland verzekerd. Dan komt het moment dat je je uitschrijft uit je thuisland…

mihhailov - Flickr

Wax on, wax off

Ik geef af en toe nog wat privélesjes Engels en ik doe daar vaak een hoop inspiratie op voor deze columns. Zo ook laatst tijdens een les met mijn Napolitaanse studente waarin ze vertelde over haar aankomende vakantie. ‘Ik ben er nog helemaal niet klaar voor; ik moet me nog laten depilare (harsen)!’ Ik reageer…

Wonen-in-Italië

Niemandsland

Dat gevoel dat je eigenlijk nergens helemaal bij hoort. Alsof je op de grens woont tussen het ene en het andere land. In een grensgebied dat nergens deel van uitmaakt en van niemand is. Niemandsland. Verdwaald, thuis en tegelijkertijd vervuld van heimwee, voor het een of het ander. En je nergens echt helemaal bij voelen…